"Zal ik met mijn handen dan nooit gerechtigheid kunnen maken?"

De idealen van mei '68 in de chansons van Claudio Chieffo

Zaterdag 26 mei 2018, 20.00 uur
Studentenkerk Maranatha, Prof. Cobbenhagenlaan 19, Tilburg

Vijftig jaar geleden brak in Parijs de revolte uit: jongeren waren op zoek naar authenticiteit en verzetten zich tegen de burgerlijke, vastgeroeste samenleving waar ze zich in bevonden. Wat is er van die babyboomer-idealen terechtgekomen?
Claudio Chieffo (1945-2007) was zo'n echte babyboomer. Toen hij vijftien was, begon hij liedjes te schrijven. "Liefdesliedjes, noemde ik ze. Ze gingen allemaal zó: 'Ik kijk naar jou, jij kijkt naar mij, ik kijk naar jou' (in die tijd mocht je kijken, maar niet aanraken! Niet zoals nu...). 'Ik kijk naar jou, jij kijkt naar mij, we kijken naar elkaar...' In het beste geval liep het uit op een algemene scheelheid! Op zeker moment zei ik tegen mezelf: 'Hoe kun je zulke stomme dingen zingen?' En mijn antwoord was: 'Wel, als je een stom leven hebt, kun je niet anders dan stomme dingen zeggen, je kunt gewoon niet anders...' En dus was het probleem niet: andere dingen te zeggen, maar: een ander leven te krijgen!"
Een ontmoeting in 1962 bracht dat àndere leven waar Chieffo op wachtte. Een leven dat hem - anders dan de meeste - in staat stelde de ware idealen van de jaren zestig vol te houden tot zijn dood in 2007. Hij schreef 114 liedjes en gaf meer dan drieduizend concerten in heel de wereld. 'La strada' is misschien zijn bekendste chanson.
Op 29 mei willen we u kennis laten maken met deze grote chansonnier en zijn intuïties. Aangezien zijn teksten nog belangrijker zijn dan zijn melodieën, wordt de vertaling ervan geprojecteerd op een groot scherm. De liederen worden gezongen door Thérèse Peeters en Giuseppe De Mauro.
Eenieder die idealen (gehad) heeft, warm aanbevolen!